Gulliver

Gulliver cüceler ülkesinde dev, devler ülkesinde cüce olduğunu fark etti. Eğer bu macerayı yaşamasaydı, aynı anda hem cüce, hem de dev olduğunu bilmeyecekti..
Tıpkı ağrıyan kolumuzu hiç kımıldatmadığımızda ağrıyı hissetmememizin, kolumuzun iyi olduğu anlamına gelmediği gibi.. Yaralarımıza hiç dokunmadığımız için acımamasının, o yaranın iyileştiği anlamına gelmediği gibi.. Arkamızı döndüğümüz için görmediğimiz şeylerin, artık orada olmadığı anlamına gelmediği gibi.. Tıpkı o duyguyu ortaya çıkaran deneyimleri yaşamadan, içimizdekileri bilemeyeceğimiz gibi.. 
Tıpkı birbirimiz olmadan gerçekte KİM olduğumuzu göremeyeceğimiz gibi..

Anı Yaşamak

Anı yaşamak, bir boş vermişlik, kayıtsızlık, önüne geleni bilinçsizce kabul edip yaşama, deneyim peşinde koşma, anı biriktirme durumu değil.. 

Anı yaşamak, dışarıda olanlarla değil, içimizde olanlarla ilgili.. 

Anı yaşamak bir algı durumu.. 

Kişisel bir deneyim.. 

Kişisel olmasına rağmen de, herkesi ve her şeyi BİR olarak algılayabilmeye genişleten bir deneyim.. 

Kendimizi her şeyden ayırdığımız ve kendimiz sandığımız illüzyon zihinlerimizden çıkıp, önce her şeye genişleyen ve sonra sonsuz zihnin BİR'liğine geri dönen, yaşayabileceğimiz, hissedebileceğimiz tek gerçeklik hali, tek gerçekten var olma duygusu.. 

Bu tek gerçeklik hali dışındaki her şey, illüzyonun içindeki zihinlerimizde beliren bir algı durumu.. 

İçinde bulunduğumuz durum ne olursa olsun bizim gerçeklik sandığımız, sadece algıladığımız şey.. 

Ve dilediğimiz gibi algılayıp o algının yaşattığı deneyimi dilediğimiz şekilde hissetmekte ve dilediğimiz ölçüde gerçek yapmakta özgürüz...